PKN
  » Wijkgemeente I » Pastoraat en kringen 
Hervormde Gemeente te Berkenwoude
Preek Startdienst 20 september Preek Startdienst 20 september
Preek, Houd moed, heb lief  ( Startdienst 20 september 2020 )

Gemeente van Christus, lieve mensen van God,

Schuilen

Nu ben je soms nog alleen
Nu moet je soms nog huilen
En als je weg wilt schuilen
Kun je vaak nergens heen

Stil maar wacht maar
Alles wordt nieuw
De hemel en de aarde
Stil maar wacht maar
Alles wordt nieuw
De hemel en de aarde


Toen ik een kind was, zong mijn moeder dit liedje wel eens voor het slapen gaan.
Misschien putte zij kracht en troost uit het lied, en wilde ze mij een beschermd gevoel meegeven,  maar het had op mij een averechtse uitwerking. Intens verdrietig werd ik van het lied, ik vond het geen mooi lied. Ik zag beelden voor me van een zwarte aarde, mensen die huilend en dolend rondliepen. Verdwaald. Niet weten waar ze het zoeken moeten.

Schuilen doen wij voor de regen, die ons plotseling overvalt.
We zoeken een dak boven ons hoofd, zodat we droog blijven, we vinden bescherming in een oud schuurtje, onder een boom,  een winkel of bushalte.





Schuilen doet ook de dichter van psalm 31.
Hij schuilt bij de LEVENDE, de Eeuwige God,
daar voelt hij zich veilig,
daar voelt hij zich beschermd.
Een bewust terugtrekken is het.
In tegenstelling tot regen die ons overvalt en waardoor we genoodzaakt zijn in alle haast beschutting te vinden,
zoekt de dichter heel bewust zijn toevlucht tot God,
de LEVENDE, de HEER.

Schuilen bij de LEVENDE God, dat is voor de dichter ook de plaats waar je een goed overzicht hebt. Daar zie je dat al die grote monden en arrogante gezichten het niet halen.
Doordat de dichter zich terug trekt,
weg uit het rumoer van de wereld,
weg van de stemmen die hem naar beneden willen halen,
weg van al die negatieve klanken die hem klein maken,
klein houden, houdt hij overzicht.
Kan hij onderscheiden, wat echt is en wat niet.
Wat van God komt en wat van de mensen.
In je benauwdheid zie je dat niet,
maar schuilend bij de LEVENDE valt het je ineens op.

Angst is een slechte raadgever.
Beslissingen genomen uit angst pakken vaak niet goed uit.
Hoe dan beslissingen te nemen?
De Liefde, zegt Paulus.
Want de Liefde kent geen afgunst, geen roddel en achterklap.
De liefde kent geen ijdel vertoon, ze blaast zichzelf niet op, doet zich niet groter voor dan ze is.
De Liefde laat zich niet boos maken, maar ze beschermt jou tegen boze tongen. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze. Is de liefde dan naïef? Moeten we dan alles maar over ons heen laten komen? Zonder terug te vechten? Is dat wat de liefde van ons wil?


Het is wat het is

Het is onzin
zegt het verstand
Het is wat het is
zegt de liefde
Het is ongeluk
zegt de berekening
Het is alleen maar verdriet
zegt de angst
Het is uitzichtloosheid
zegt het inzicht
Het is wat het is
zegt de liefde

Het is onmogelijk
zegt de ervaring
Het is wat het is
zegt de liefde

Het is wat het is
Een gedicht van Erich Fried in een vertaling van Remco Campert.

De liefde legt zich neer bij wat er is. Ze vecht niet, ze geeft zich over, aan een groter weten, een weten dat zichzelf overstijgt. Hoe ze dat weet? Weet heeft van die bron van kennis en inzicht die zich buiten haar om begeeft? Omdat ze gelooft, omdat ze vertrouwt op goedheid, omdat ze hoopt, omdat ze uitziet naar een betere tijd, omdat ze volhardt, ze geeft het niet op, ze gaat door. Liefde is niet passief, geen ‘Stil maar wacht maar’. Liefde is niet: bij de pakken neer gaan zitten. Liefde is jezelf uit handen geven: ‘Wat ik denk, wie ik ben, geef ik je in handen: maak me vrij, JIJ, God van trouw.’ Om dat te kunnen, jezelf uit handen geven, is moed nodig. Het waren Jezus’ laatste woorden aan het kruis, voordat Hij stierf: ‘Vader, in uw handen leg ik mijn geest’ (Lucas 43:46).

Wij mensen zijn vaak zo vol van onszelf, zo bezig met de dingen die ons overkomen. Dat is niet erg, geloof, het leven zelf, zoekt inzicht. Wat wel erg is, is dat we elkaar nabauwen. We nemen over wat we hebben gehoord, van anderen, van de televisie, van Facebook. Als we niet oppassen dan laten we ons leiden in voor en tegen. Onbereflecteerde emoties kalmeren de gemoederen niet, ze stoken het vuur juist op. Polarisatie is een groot gevaar in tijden van crisis. De samenleving wordt verdeeld, groepen tegen elkaar uitgespeeld, mensen worden bespeeld. Weerloos zijn we, stuurloos, als scheepjes zonder kapitein laten we ons meedeinen op de golven van de publieke opinie.

Angst is een slechte raadgever, dat geldt ook voor deze tijd waarin de coronapandemie nog altijd niet is opgelost. Sterker nog, de gevallen laaien weer op. Andermaal worden de regels aangescherpt, een tweede lockdown is voorlopig in Nederland niet aan de orde, maar Israël en Spanje gaan gedeeltelijk weer op slot, het stemt allemaal niet erg hoopvol.

Eigenlijk had ik gehoopt dat ik bij de start van het nieuwe seizoen ik het niet meer over de coronacrisis zou hoeven te hebben. Helaas, we ontkomen e niet aan. En ons hoofd in het zand stoppen, wegkijken, net doen of het er niet is, is misschien nog wel rampzaliger dan meedeinen op de publieke opinie.

Houd moed, heb lief
Aan het begin van de coronapandemie heeft een kerk in Heerenveen deze slogan bedacht om de mensen een hart onder de riem te steken. Inmiddels wapperen er vlaggen met deze slogan voor talloze andere kerken in het land, ook zijn er kaarten en posters gedrukt die de mensen achter de ramen hebben geplakt, om elkaar te helpen vol te houden. Om elkaar te herinneren wat we te doen hebben, nu, nu het moeilijk is.

God heeft ons zijn Geest gegeven.
Niet om bange mensen van ons te maken,
 maar moedige mensen vol liefde en geduld.  2Timoteüs, 1:7.
Tegenover de angst staat de moed.
Moed is de kennis van de dingen waarvoor je bang bent.
Moed is je angst recht in de ogen kijken.
Moed is volharding, is doorgaan,
is niet opgeven van wat voor jou belangrijk is.
Moed is staan waarvoor je gelooft.
Moed is als onbekend land betreden.
Maar dat hoef je niet alleen te doen.

De moed wordt ons ingegeven door de Geest, antwoord van boven, gevoel van kracht, omgeven door liefde en geduld, opdat ze niet ontaard in roekeloosheid.

Houd moed, heb lief.
Geef niet op, heb vertrouwen.
Soms helpt een beeld om dit vast te kunnen houden, om te kunnen leven vanuit woorden die zo waar zijn, maar ook moeilijk om te doen.

Op Curaçao, regent het bijna nooit. Maar als de regen valt, dan valt er veel en gaat het hard. Schuilen voor de regen hoeft niet, de regen wordt verwelkomd als een lang niet geziene gast. Bang zijn om verkouden te worden hoeft ook niet, want de regen is warm - je moet natuurlijk niet met je natte goed in de airco gaat zitten.
Binnen enkele dagen vullen droge modderpoelen zich met water. Er is zelfs een meer dat men het verdwenen meer noemt. Het is er namelijk bijna nooit. Alleen als het heel lang regent, weken lang achter elkaar, dan vult het meer zich met water. Het is dan een echt meer, groot, met watervogels én vissen. ‘Hoe kan dat?’ vroeg een van de deelnemers van een excursie naar het meer die wij onder de leiding van een gids hebben gemaakt. De gids vertelde dat de vissen eitjes leggen die in de modder kunnen overleven. Soms jaren lang. Als het dan weer regent, dan komen ze uit, dan komen ze tot leven.



Leven is veerkrachtig, wij mensen zijn veerkrachtig.
Dorre tijden blijven niet, ze gaan voorbij.
Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw…
Dus toch… uiteindelijk, heeft het liedje dat mijn moeder voor me zong, zeggingskracht gekregen.

‘Allen die uw hoop vestigt op de Heer, wees sterk en houd moed.’
Zo besluit de psalmist zijn gebed, een klacht die is ingebed in vertrouwen, in  de hoop dat het goed komt.

Juist in deze onzekere tijden komt het aan op mensen die hoop belichamen, op kerken als vindplaats van hoop. Op mensen die nood niet bagatelliseren of weg verklaren, maar delen in de nood van anderen en het eronder uithouden. Die er voor elkaar zijn, met open hart, oren en handen. Hoopvol, omdat Jezus ons is voorgegaan en Gods Geest ons zuchten deelt.

Geloof, hoop en liefde
en de meeste van deze is de hoop
op geloof in de liefde.

We gaan van start met een nieuw kerkelijk seizoen. We weten niet hoe het zal gaan. Plannen hebben we gemaakt, de wil is er om ondanks de coronacrisis er toch iets moois van te maken. Veel blijft onzeker, en misschien maken we ons zorgen, om onze gezondheid, om de toekomst, maar ook dit jaar, gaan we:

Achter Hem aan
Met goede moed
Elke dag opnieuw
Nooit meer alleen.

Amen.

 
terug
 
 
 
 

Kerkdienst o.l.v. Dhr. S. de Jong (aanmelden)
datum en tijdstip 25-10-2020 om 10.00 uur
meer details

Oogstdienst o.l.v. Ds. M.Berends - van Waardenburg (aanmelden)
datum en tijdstip 01-11-2020 om 10.00 uur
meer details

 
Actueel wijk 1:

Nieuws

Liturgie




Aanmelden / afmelden mailinglist wijk 1 
 
Meeluisteren met:
Wijk I
Iedere zondag vanaf 10:00 uur.  

Wijk II
Iedere zondag vanaf 10:00 en 18:30 uur.

Is het driehoekje grijs? Dan kunt u proberen om de pagina te verversen. Wanneer deze grijs blijft is er geen uitzending.

Vanwege het coronavirus zendt wijk II de kerkdiensten tijdelijk ook live uit via YouTube. Klik HIER om naar de livestream te gaan.

 
contact:
info@hervormdberkenwoude.nl

Adres kerk:
Dorpsstraat 20
2825 BN Berkenwoude

 
ANBI
ANBI-gegevens. meer informatie
 
  Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.