PKN
  » Wijkgemeente I » Pastoraat en kringen 
Hervormde Gemeente te Berkenwoude
Preek Pinksteren 2020 Preek Pinksteren 2020
Preek ’t Is feest vandaag…

Gemeente van Christus, lieve mensen van God,

’t Is feest vandaag, ’t is Pinksterfeest,
wij staan in vuur en vlam…

Is dat zo?
Voelen wij ons feestelijk vandaag?
Staan wij in vuur en vlam?
Voelen we de kern, de essentie van het Pinksterfeest?

Van alle christelijke feesten is Pinksteren het minst bekend.
Zelfs onder christenen neemt het Pinksterfeest geen belangrijke plaats in. Het is eindelijk voorjaar, de zon lokt. Op tweede Pinksterdag trekken we er graag op uit. Fijn zo’n extra vrije dag. De Pinksterzondag is voor velen een gewone zondag. We staan even stil bij wind en vuur, de Geest die neerdaalt. Veel begrijpen we er niet van. Zou dat komen omdat we zelf zo vaak niet ‘begeesterd’ zijn? En hoe komt dat dan? Enthousiasme kennen we wel. We zijn enthousiast over ons werk, de tuin, een sport, een hobby, een nieuwe aankoop. Enthousiasme is een heel normaal menselijk gevoel, en toch heeft het alles met ‘Geest’ te maken. Het is een Grieks woord: En Theos; God in zich hebben. Vanuit het Frans is het onze Nederlandse taal binnengekomen. In de zestiende eeuw werden personen die door de godheid waren geïnspireerd enthoesiasten genoemd -geestdriftigen - toegerust met de geest van God.

Op Pinksteren worden de leerlingen toegerust met de geest van God. Hoe komt het dat wij wel enthousiast kunnen zijn, maar ons niet toegerust voelen met de geest van God? In onze seculiere samenleving is de vanzelfsprekendheid van God verdwenen. Er wordt geen rekening meer gehouden met de dimensie van het goddelijke. Het bestaan van God is moeilijk geworden. We kunnen hem niet zien en vastpakken en berekenen en uitleggen.
Inderdaad… God is ongrijpbaar als de wind zelf, het teken waarin Zhij aan ons verschijnt.

Maar we moeten niet alleen de seculiere samenleving de schuld geven van het verdwijnen van God uit ons dagelijkse bestaan. Als kerk hebben wij ook schuld. Gortdroge preken en theorieën over hoe God dan wel zou zijn. Stelligheid en zeker weten hoe God denkt en werkt, het buitensluiten van andersdenkenden. De nadruk op regels, de zorg om de inkomsten, het draaiende houden van de organisatie, we komen altijd mensen tekort, de angst om oude vormen los te laten, de achterdocht tegen verandering, ‘want we hebben het toch altijd zo gedaan?’

Ervaren we het kerk-zijn wel als een feestje?
Waar is ons enthousiasme? Waar is onze begeestering, onze bezieling, ons vuur, onze hartstocht gebleven? Alles wat je aandacht geeft groeit. Als we het nu eens omkeren? Niet de nadruk op de krampachtigheid, de zorgen om de toekomst, de verdeeldheid leggen, maar uitgaan van wat jou drijft. Waarom je nog naar de kerk gaat, wat jij daar vindt. Verhalen van hoop, leven uit de belofte, verbondenheid ervaren, even uitgetild worden uit het dagelijkse bestaan, iets ervaren van wat uitstijgt boven de waan van alledag. Wie kan daar op tegen zijn? Dat is toch waarnaar ieder mens verlangt?

‘Het is beslist waar, zoals de filosofen zeggen, dat het leven naar achteren moet worden begrepen. Maar ze vergeten de andere kwestie, dat het leven naar voren moet worden geleefd.’

Woorden van de Deense filosoof Sören Kierkegaard.

Het leven moet naar voren worden geleefd…
Waar hoop je op? Waar verlang je naar? Wat is je droom? Wat zou je willen voor jezelf? Wat zou je willen voor een ander?

‘Daarna stelde de Heer tweeënzeventig anderen aan, die Hij twee aan twee voor zich uit zond, naar iedere stad en plaats waar Hij van plan was heen te gaan.’

Jezus heeft een droom, een missie, het Koninkrijk van God op aarde, God is koning, zijn gerechtigheid heerst, en alle mensen zijn zijn onderdanen. Heel de aarde buigt voor God, wiens boodschap is: ‘Vrede.’
Vrede…. Shalom… heelheid.

                                                 -0-0-0-0-0-

Twee geloven op een kussen
daar slaapt de duivel tussen…

Een gevleugelde uitdrukking, die met name de ouderen onder u wel zullen kennen, misschien heeft u er zelfs mee te maken gehad, katholieken en protestanten, zelfs hervormden en gereformeerden, zo vanzelfsprekend was een huwelijk niet tussen verschillende geloofsdenominaties. Pinksteren is het feest van de Geest, God sluit opnieuw een nieuw verbond, deze keer niet alleen met Israël, maar nu ook met heel de wereld. Pinksteren is het feest van de kerk, de kerk als gemeenschap van gelovigen in Jezus Messias. Maar daarmee is ook de breuk met het Jodendom ontstaan.

Paradoxaal is dat, is het niet?
Jezus Messias, de gezalfde van God, die naar de aarde gekomen is om te getuigen van Gods volheid, zijn liefde voor de mensen, zijn schepping. Jezus die zijn leven opofferde om vrede, heelheid, en verzoening tussen God en mensen, tussen mensen onderling te bewerkstelligen. Deze boodschap van Jezus die via zijn leerlingen de wereld is rondgegaan, heeft uiteindelijk ook gezorgd voor verdeeldheid.


Het is voor mensen maar moeilijk te begrijpen dat God nooit kijkt naar de buitenkant. Hij meet niet met de maatstaven waarmee de mensen meten. God kijkt niet naar kleur, geslacht, nationaliteit, geloof, de regeltjes waarin de religie is vormgegeven, sociale status of wat je doet voor de kost. God kijkt naar ons hart en vraagt aan ons: Wat beweegt jou? Waarvoor kom je in beweging? Wil je meedoen met mijn beweging en shalom – vrede – heelheid brengen in een wereld die kapot is en iedere keer weer kapot gemaakt wordt.

Maar bedenk wel… Ik zend jullie uit als lammeren onder de wolven… en velen zullen je niet serieus nemen, denkend dat je dronken bent…

‘De kerk moet een feestje zijn, zo aantrekkelijk, dat je er graag wilt zijn’, zei iemand tegen mij, afgelopen week.

Natuurlijk is het fijn als mensen elkaar vinden in de kerk. Juist in deze tijd wordt de ontmoeting, het samenkomen erg gemist. Kerkgang, gemeentevorming is een belangrijk sociaal gebeuren. Maar in wezen is het samenkomen in een gebouw niet de essentie van kerk-zijn. In Handelingen wordt de beweging rondom Jezus ‘De Weg’ genoemd. Het gaat erom dat je de Weg van Jezus gaat, het gaat erom dat je vrede – shalom – heelheid brengt in een gebroken wereld. Die Weg gaan, is vaak geen feestje. Als je die Weg gaat, zul je stuiten op onbegrip, je zult er niet altijd vrienden mee maken, eerder vijanden.

Op de dag dat ik deze preek schreef, trof ik een hevig geëmotioneerde dochter aan toen ik onze lunch wilde klaarmaken. ‘Wat is er?’ vroeg ik. De wereld deed haar pijn, antwoordde ze. Al haar vrienden hadden op sociale media het filmpje gedeeld van de zwarte man die op 27 mei in Minneapolis op zeer gewelddadige wijze om het leven is gekomen. Gestikt doordat een politieman hem te lang in een wurggreep hield.

‘Dat kun  je toch niet doen? Zo onachtzaam zo’n filmpje op je tijdlijn zetten?’ Respectloos vond ze het, dat keer op keer de dood van deze man werd bekeken. Iedereen reageert wel verontwaardigd, maar het is ook oppervlakkig. Lekker makkelijk om op je tijdlijn de hashtag #icantbreath te delen, maar voel je het ook echt, diep van binnen, doe je er wat mee? Kom je in beweging, of blijft het bij kijken alleen?

George Floyd, heette de zwarte man die door een politieman is vermoord, 46 jaar oud, opgegroeid in The Third Ward, een wijk in Houston waarin voornamelijk Afro-Amerikanen wonen. Geen een al te beste wijk. Een wijk waarin gangs – straatbendes -de wijk onveilig maken, waar geweld niet wordt geschuwd. George Floyd predikte het evangelie van Jezus Christus. Hij was mentor en voorbeeld voor de jonge mannen uit de wijk, die hij uit de gangs probeerde te houden. De mensen uit The Third Ward kennen hem als ‘een man van vrede’, Big Floyd was werkelijk een groots iemand. Dat uitgerekend iemand als hij zo’n gewelddadige dood moest sterven is wrang.

‘Ik kan niet ademen, ik kan niet ademen’, dat waren zijn laatste woorden. Woorden die de wereld bereikten, viral gingen onder de hashtagh #icantbreath. Beladen woorden. Niet alleen omdat het leven uit hem werd gedrukt. De zin ‘Ik kan niet ademen is de slogan van de Black Lives Matter-activisten, de activisten die opkomen voor de rechten van de Afro-Amerikanen. De onderliggende betekenis is: ‘Je geeft me geen ruimte’, ik kan geen kant op’.

Pinksteren is het feest van de Geest.
De Adem van God die ruimte schept waar benauwdheid heerst.
Waar mensen dreigen te worden verstikt,
daar blaast God met zijn levensadem ons nieuw leven in.
Nieuw elan, oplaaiend vuur, passie, een intens verlangen, enthousiasme.


Pinksteren is het feest van wind en vuur.
Een smeulend vuur wordt nieuw leven ingeblazen, bijna uitgedoofde kooltjes gloeien rood op, als je er hout bijlegt laait het op, wordt het groter.

Pinksteren is een en al beweging.
God rammelt aan de ramen van je bestaan. Doe je mee?
Sta op. Ga op weg. Kom thuis.

Wij leven in onrustige tijden. Wij leven in een onrustige wereld waarin het leven voor veel mensen geen feestje is. Maar Gods Geest nodigt ons uit om niet te blijven hangen in wat was, wat bezwaart, wat benauwt. Leef vooruit en geloof! Geloof in vrede – shalom- heelheid. De oogst is groot! Als zaden op de wind waaien gedachten, woorden en daden uit en inspireren zij anderen. De Geest van God waait als een wind op vleugels van de vrede.

Amen.
 
terug
 
 
 
 

Startdienst o.l.v. Ds. M. Berends - van Waardenberg
datum en tijdstip 20-09-2020 om 10.00 uur
meer details

Kerkdienst o.l.v. Ds. E. Verheul
datum en tijdstip 27-09-2020 om 10.00 uur
meer details

 
Actueel wijk 1:

Nieuws

Liturgie




Aanmelden / afmelden mailinglist wijk 1 
 
Meeluisteren met:
Wijk I
Iedere zondag vanaf 10:00 uur.  

Wijk II
Iedere zondag vanaf 10:00 en 18:30 uur.

Is het driehoekje grijs? Dan kunt u proberen om de pagina te verversen. Wanneer deze grijs blijft is er geen uitzending.

 
contact:
info@hervormdberkenwoude.nl

Adres kerk:
Dorpsstraat 20
2825 BN Berkenwoude

 
ANBI
ANBI-gegevens. meer informatie
 
  Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.