PKN
  » Wijkgemeente I » Pastoraat en kringen 
Hervormde Gemeente te Berkenwoude
Preek Paasmorgen 2020 Preek Paasmorgen 2020
Preek: Opgericht leven

Gemeente van Christus, lieve mensen van God,

Getshemane, die nacht moest eenmaal komen.
De Heiland heeft bewust die weg genomen.
Hij laat zijn doel niet los, wijkt niet terzijde,
aanvaardt het lijden.

Aanvaardt het lijden…
Op Witte Donderdag werd ik ineens geraakt door deze zin, uit dit lied, gezang 180, dat traditiegetrouw op Witte Donderdag gezongen wordt, omdat het zo mooi de overgang maakt tussen het Laatste Avondmaal en de lijdensweg van Goede Vrijdag. Jezus staat op om op weg te gaan naar een tuin, daar wordt Hij verraden en opgepakt. Om op een heuvel buiten Jeruzalem te sterven en in een graf in een olijfgaard, ook een tuin, te worden begraven.

Aanvaardt het lijden…
Kunnen wij dat nog?
In deze tijd waarin voor alles een oplossing moet worden gezocht.
In deze tijd waarin ongemak een ongemakkelijk gespreksonderwerp is geworden, en gereduceerd tot iets ‘waar iets aan kan worden gedaan’.
Maar moet dat dan ook?

Mensen zijn slim, en ik ben dankbaar voor de technische vooruitgang, waardoor we centrale verwarming hebben, er warm water uit de douche komt. Ik maak dankbaar gebruik van het vliegtuig om naar andere landen te kunnen reizen – weliswaar nu even niet, maar ooit zal deze crisis toch overgaan – de auto, de trein, ze hebben onze wereld onvoorstelbaar veel groter gemaakt, andere werelden binnen handbereik gebracht.

In de supermarkt liggen avocado’s en mango’s, in de winter boontjes uit Ethiopië, we hoeven ons niet meer tevreden te stellen met enkel peen en ui in het seizoen waarin er bij ons niet veel groeit. De medische zorg is buitengewoon goed: een keizersnee, een heup- of knieoperatie, zelfs een open-hart operatie, het is routine geworden. Natuurlijk, een ziekenhuisopname is altijd spannend, maar de medische zorg is zo goed, het gaat nauwelijks nog mis.

En toch… nieuwe oplossingen roepen ook weer nieuwe vragen op.
Een echtpaar met een kindje met het syndroom van Down… dat had er toch niet hoeven zijn? Ongewenste kinderloosheid… dat hoeft toch niet meer tegenwoordig? Van heel dichtbij heb ik de pijn gezien waarmee deze echtparen worstelen. Naast gevoelens van verdriet, teleurstelling en gemis, is er de worsteling met het onbegrip van de omgeving.

Nieuwe technische mogelijkheden leiden niet vanzelfsprekend tot méér geluk. Zo vertelde een oudere dame mij dat het laatste levensjaar van  haar man bestond uit zoveel ziekenhuisbezoek dat ze niet toekwamen aan het gezamenlijk verwerken van het weten dat hij zou sterven. De therapie was enkel levensverlengende therapie, haar man zou niet meer beter worden. Na zijn dood heeft ze hier veel last van gehad en had ze spijt dat ze zomaar het advies van de artsen had opgevolgd en niet naar haar eigen verlangens heeft geluisterd.

Aanvaardt het lijden…
Dat is moeilijk geworden in onze tijd. We kunnen zoveel en we denken dat we het ook allemaal zelf moeten oplossen. Als we falen is het onze eigen schuld. Dan hebben we niet hard genoeg gewerkt. Waren we niet slim genoeg. We schamen ons. We leggen zoveel druk op onszelf. We moeten zoveel van onszelf. En de jongere generatie, de generatie van mijn dochter, de twintigers, zij worden nog eens extra hard geraakt. Want naast een offline wereld, wonen zij in een online wereld.

Instagram en Facebook laten mooie plaatjes zien, maar zelden hoe het leven echt is. Er is geen geur, geen tastgevoel, geen smaak, alleen de oren en ogen worden aangesproken. Het is niet compleet, het blijft aan de oppervlakte, het is enkel buitenkant.

‘De HEER zal voor u strijden, u hoeft zelf niets te doen…’
Woorden van Mozes aan een totaal in de paniek geschoten volk Israël. Eindelijk hebben ze de moed gevonden om op te staan en weg te gaan uit het land dat hen gevangen hield, een land zonder toekomst, en nu, bij de eerste tegenslag: de zee die ze moeten oversteken en die als een eindeloos grote watermassa voor hen ligt, met het leger van farao op de hielen, voelen ze zich kansloos. Nog even en ze worden in de pan gehakt. Dan ben je echt dood, dan kun je toch beter een doods bestaan leven in een land zonder toekomst, want dan leef je tenminste… of toch niet?

‘Wees niet bang, wacht rustig af…’
We kunnen ons wel iets van de paniek van het volk Israël voorstellen, nu het coronavirus als een pandemie over de wereld uitwaaiert. Geen leger van farao, maar net zo bedreigend. En het is bepaald niet makkelijk, om niet bang te zijn, om rustig af te wachten, om te geloven dat we zelf niets hoeven doen, maar dat de HEER voor ons zal strijden.

Levensvragen gaan niet over het vinden van oplossingen. Natuurlijk, het zou een uitkomst zijn als er een vaccin geworden wordt tegen het coronavirus. Dan kunnen we ons oude leven weer oppakken. Dan wordt alles weer normaal. Maar in de tussentijd ben je uitgeleverd aan de angst en de onzekerheid, chaosmachten, onrust. Levensvragen gaan over wat jouzelf beweegt. Onder die laag van paniek en opgezweepte emoties zit een bron van rust, overgave. Aanvaardt het lijden… Ze zijn er nu eenmaal die gevoelens, maar stop ze niet weg, kijk ernaar en zie dan wat ze jou te vertellen hebben.  ‘Duik in je weeën’, toen ik zwanger was heb ik veel gehad aan dit standaardwerk over bevallen. Verzet bemoeilijkt de geboorte alleen maar.

In je pijn duiken is confronterend en roept op zichzelf al angstgevoelens op. Maria van Magdala komt bij het graf, ze ziet dat de steen is weggerold, maar ze gaat niet naar binnen. Te pijnlijk, te confronterend. Dat dit er ook nog eens bij komt: lijkenschennis! Het lichaam van de Heer is weggehaald. Ze roept twee andere leerlingen erbij, de ene gaat niet naar binnen, de andere wel, maar hij begrijpt niet wat hij ziet.

Levensvragen onderzoeken gaat met omwegen, een klip en klaar antwoord krijg je nooit. Het is als zoeken en tasten in het donker, je ziet het niet direct. Een zetje kan helpen, Simon Petrus is niet bang en helpt de andere leerling over de streep, die gaat naar binnen en gelooft. Begrijpen doet hij het nog niet, maar het begin van vertrouwen in een goede afloop is er. Samen kunnen ze weer verder. Met veel vragen, nog niet alles is helder, maar ze kunnen verder, ze gaan terug naar huis.

Dat geldt niet voor Maria, ze blijft talmen bij het graf, durft nog altijd niet naar binnen, ze is verscheurd door verdriet en blijft maar huilen. Ze blijft hangen in haar eigen vooronderstelling: ‘ze hebben mijn Heer weggehaald en ik weet niet waar Hij nu is’, ze blijft denken in de verkeerde richting, namelijk: hij is dood, hij is weggehaald, ze wil hem nog zo graag de laatste eer bewijzen en zelfs dat wordt haar nu ontzegd.

Typisch is het, als je erover nadenkt, dat Maria van Magdala wel contact zocht met Simon Petrus en de andere leerling, maar dat zij, nadat ze gezien hadden en een eerste inzicht, een eerste vorm van geloof en hoop in hen begon te groeien, dat zij geen contact zochten met Maria. Maar, misschien konden ze haar niet bereiken. Je kunt zo vast zitten in verdriet dat je onbereikbaar wordt. Zelfs als de Levende voor haar staat, herkent Maria hem niet. Pas als Hij haar naam roept, herkent ze hem.

Bij je naam geroepen worden, dat is aangesproken worden op je essentie, op je wezen, je identiteit. Bij je naam geroepen worden is als wakker worden: ja, dit ben ik, daar geloof ik in, dit zijn mijn verlangens, dit wil ik bereiken, hier wil ik voor leven.

Onherroepelijk is de dood van al wat leeft. De lichamelijke dood is een realiteit. Onsterfelijk is niemand. Onafwendbaar komt de schaduw van de dood in zicht. Toch worden wij geroepen om uit de schaduw van de dood – alles wat ons belemmert het volle leven te leven – te komen. Om te leven! Een leven in slavernij is geen leven. Dit is niet wat God wilde, toen hij zijn scheppingswerk begon op die eerste dag.

Wij mogen er zijn zoals wij zijn, in het volle licht van het leven. Steeds opnieuw wordt ons deze vrijheid aangereikt. Steeds opnieuw mogen wij uit de schaduw tevoorschijn komen. De dood is haar angel verloren want de liefde heeft haar overwonnen.  Hoe dat werkt, weten we niet, we kunnen er alleen maar met verwondering en ontzag naar kijken, er voor open staan zoals de leerling van wie Jezus veel hield.

Maria uit Magdala is de eerste aan wie Jezus verscheen als de Levende. Zij komt uit de schaduw van de verlatenheid en dood tevoorschijn omdat hij haar bij name roept. Ze is niet alleen, ze staat er niet alleen voor, er is een kracht die helpt.  Zo ontvangt ze de kracht om op te staan en met haar leven door te gaan. Een opgericht leven.

Een web van tranen hing
rondom. En ik zag niet,
gesponnen in verdriet,
de gouden glinstering

van ’t allereerste licht
in mijn betraande oog, -
hoe daar een regenboog
van troost werd opgericht.

Ik doolde vragend rond.
De hemel doof en stom,
het eeuwige waarom
bestorven in mijn mond.

Mijn leven leek voorbij.
Ik zocht in diepe nacht
waar mijn verleden lag.
Mijn liefste, waar was hij?

Maar hij was zo nabij!
Met liefde onverbloemd
heeft hij mijn naam genoemd.
Nu weet ik mij bevrijd

de toekomst aan te gaan.
zijn stem heeft mij bekoord
als levenwekkend woord,
als vraag om op te staan.

Mijn ommekeer  werd hij,
mijn doop en opstanding!
Ik schrei niet meer, ik zing
mij aan de nacht voorbij.

Boven de lege tuin
vlamt toch de nieuwe dag.
De hemel hijst de vlag
en steekt weer de bazuin!

Amen
 
terug
 
 
 
 

Kerkdienst o.l.v. Ds. Roding
datum en tijdstip 09-08-2020 om 10.00 uur
meer details

Kerkdienst o.l.v. Ds. Rietveld
datum en tijdstip 16-08-2020 om 10.00 uur
meer details

 
Actueel wijk 1:

Woord van bemoediging

Nieuwsbrief


Liturgie en preek

Aanmelden / afmelden mailinglist wijk 1 
 
Meeluisteren met:
Wijk I
Iedere zondag vanaf 10:00 uur.  

Wijk II
Iedere zondag vanaf 10:00 en 18:30 uur.

Is het driehoekje grijs? Dan kunt u proberen om de pagina te verversen. Wanneer deze grijs blijft is er geen uitzending.

Klik HIER om naar de livestream van de Vakantie Bijbel Week te gaan.

 
contact:
info@hervormdberkenwoude.nl

Adres kerk:
Dorpsstraat 20
2825 BN Berkenwoude

 
ANBI
ANBI-gegevens. meer informatie
 
  Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.