PKN
  » Wijkgemeente I » Pastoraat en kringen 
Hervormde Gemeente te Berkenwoude
Preek 17 mei 2020

Preek 17 mei 2020
Gemeente van onze Heer Jezus Christus,
  • De storm op het meer
Meester, kan het u niet schelen dat we vergaan?
Het is de noodkreet van de leerlingen van Jezus wanneer ze varen op een boot. 
Kan het u niet schelen dat we vergaan?

Die boot, die vaart daar op het meer van Galilea.
Een verraderlijk meer, dat het ene moment nog een kalm water kan zijn, maar waar plotseling de wind kan opsteken en het kan gaan stormen.

Ik moest in figuurlijke zin ook even denken aan de tijd waarin we nu leven.
Begin maart leefden de meesten van ons een redelijk kabbelend leven.
Maar van de een op de andere dag, zo leek het wel, werd dit leven verstoord door corona en alle maatregelen daaromheen.

Daarover straks meer.
Eerst terug naar dat meer van Galilea waar plotseling een storm opsteekt.
Sommige van de leerlingen van Jezus waren vroeger vissers geweest.
Die waren echt wel slecht weer gewend.
Maar dit was angstaanjagend, levensbedreigend.
En Jezus ligt daar zomaar te slapen, moe, na een lange dag werken.
Kan het u niet schelen dat we vergaan?

Ik heb dit verhaal al vaak gelezen en gehoord.
Maar de afgelopen weken bleef ik hangen bij een zin die me eerder nooit zo opgevallen was.
Kan het u niet schelen dat we vergaan?
Ik kan me die vraag van die leerlingen zo goed voorstellen.
Dit voorjaar hadden we een aantal weekenden op rij een fikse storm.
Misschien herinnert u het zich nog wel.
Stormen Ciara en Dennis.
En je zal tijdens zo’n storm maar op het water zitten.
Stel je eens voor, dat je met man en macht probeert je leven te redden bij zo’n alles verwoestende storm.
En één iemand ligt dan heel rustig te slapen.
Hoe logisch is dan die noodkreet naar Jezus Kan het u niet schelen dat we vergaan?  

Kan het u niet schelen dat we vergaan?
Een vraag, een schreeuw, een roep die we misschien wel goed herkennen.
Als het stormt in je eigen leven, als je het gevoel hebt overspoeld te raken.
Als het water je aan de lippen staat.
Als je het soms niet meer aankan en je de moed dreigt te verliezen.
Als het lijkt alsof God slaapt en je het ook wel uit zou willen roepen naar boven
Kan het u niet schelen dat we vergaan?

Actueel ook in deze tijd van corona.
Als het stormt in je eigen leven.
Omdat al het gewone ineens niet meer normaal is.
Als we over lijken te moeten gaan op het ‘nieuwe’ normaal, wat niet normaal aanvoelt.
Als het storm in je hoofd vanwege alle veranderen en maatregelen.
Heer, waar bent u dan?
Kan het u niet schelen dat we vergaan?
  • De ark van Noach
We lazen vanmorgen ook het slot van het verhaal van de ark van Noach.
Een mooi verhaal, maar ook moeilijk, vanwege de vragen die het op kan roepen.
Want eerst schept God de aarde en haar bewoners en vervolgens ziet Hij hoe ze allemaal slechte en kwade dingen doen.
Dan voelt Hij zich gekwetst en krijgt Hij spijt dat Hij de mensen gemaakt heeft.
En we lezen dan in de bijbel hoe alles en iedereen, behalve Noach, zijn gezin en de dieren weggevaagd wordt.
Dat is niet het beeld van God dat wij graag voor ogen houden.

Maar het zat God echt dwars, dat de aarde verdorven was en vol onrecht.
Het zat God echt dwars dat de mensen elkaar en de schepping van alles aandeden.
Het zit God dwars, dat geweld aan de orde van de dag is.
Kan het u niets schelen dat we vergaan?

Nou, het kon God wel degelijk wat schelen.
En daarom besloot Hij de mensen en de aarde weg te vagen.
Juist omdat het Hem wat kon schelen.
Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat God dat onbewogen heeft gedaan.
Het is immers zijn eigen schepping dat hij treft.
Iets, dat in eerste instantie zeer goed was.

Maar het wordt ook duidelijk dat God niet alles wilde verwoesten.
Als we horen hoe God een verbond sluit.
Nooit meer zal het komen tot zo’n zondvloed.
 
Voor de eerste keer in de bijbel lezen we hier echt over een verbond.
En God sluit dit verbond met Noach en zijn zonen en hun nakomelingen en alle levende wezens die bij hen zijn.
Niets en niemand is voor niets uit de ark gekomen!

Je zou er bijna overheen lezen, maar er staat dat God een eeuwigdurend verbond sluit tussen God en al wat op aarde leeft.
Een verbond met Noach, zijn zonen en al hun nakomelingen.
Wij waren er natuurlijk niet bij, maar ook voor ons geldt dit verbond.
En als teken daarvan noemt God de regenboog.
Een boog in de wolken, als teken van trouw.

Bijzonder dat we hier lezen dat God de boog in eerste instantie als teken voor zichzelf plaatst.
Om zichzelf aan het verbond met alle levende wezens te herinneren en nooit meer zo’n vernietigende vloed over de aarde te laten gaan.

Het is ook God die nadrukkelijk in dit verhaal een verbond met alles wat op aarde leeft sluit.
Het initiatief gaat van God uit.
En natuurlijk is de mens geroepen om Gods liefde en trouw te beantwoorden, maar zelfs wanneer de mens dat niet doet, zal God zijn verbond met de mens niet breken.
  • Verwijzing naar de opstanding
Na die zondvloed ging het leven weer door.
De zonen van Noach kregen kinderen, die kregen ook weer kinderen.
Na de zondvloed is het kwaad niet uit de wereld.
Want al snel lezen we in de bijbel verhalen van mensen die elkaar naar het leven staan.
Van levens die anders gaan dan verwacht en gehoopt.
Zoals we dat vandaag de dag ook nog steeds zien.
Door het coronavirus, maar zeker ook door zoveel andere dingen.

Dan komt daar weer die vraag uit het evangelieverhaal van vandaag naar boven: Kan het u niets schelen dat we vergaan?
Kan het u niets schelen dat mensen elkaar van alles aandoen?
Kan het u niet schelen dat het water ons soms tot aan de lippen staat?
Kan het u niets schelen dat…

Het kan God denk ik wel degelijk wat schelen.
Daarom sloot Hij lang geleden dat verbond met alle levende wezens.
Dit nooit meer.
Maar het verbond van God gaat verder.
En iets daarvan zien we ook al in het verhaal over de storm op het meer.

Jezus ligt te slapen.
Op een kussen.
Alsof Marcus wil zeggen: Jezus lag lekker rustig comfortabel te slapen.
Maar, zo staat er dan letterlijk in vers 39: En wakker geworden bestrafte Hij de wind…
Het gaat me hier om dat woordje wakker geworden.
Het woord dat hier voor wakker geworden gebruikt wordt is in het Grieks di-egeiro.
Daar zit het woord egeiro in.
Dat betekent opwekken, doen opstaan.
En juist dat woord wordt gebruikt bij de opstanding van Jezus met Pasen.

Hier laat Marcus zien dat het God wel degelijk wat kan schelen.
De gewekte (wakker geworden) Jezus doet hier denken aan de Jezus die is opgewekt (opgestaan) met Pasen. (herhalen)

God sloot niet alleen na de zondvloed een eeuwigdurend verbond met de mensen, maar vele jaren later stuurde Hij ook Zijn Zoon Jezus Christus naar de aarde.
En toen Jezus stierf, liet Hij Hem weer opstaan uit de dood.
Het is het uiterste van het verbond dat God ooit met alle levende wezens sloot.
De mensheid kan Hem wel degelijk iets schelen.
Dat vierden we onlangs nog met Pasen.
  • Reactie van de leerlingen
Kan het u niets schelen dat we vergaan?
In het verhaal van Marcus lezen we hoe Jezus vervolgens de leerlingen antwoord geeft.
In onze vertaling staat dan:
Hij zei tegen hen: Waarom hebben jullie zo weinig moed? Geloven jullie nog steeds niet?
Ze (de leerlingen) werden bevangen door grote schrik en zeiden tegen elkaar: Wie is Hij toch, dat zelfs de wind en het meer hem gehoorzamen?

Ik focus nu op de twee zinnen Waarom hebben jullie zo weinig moed? En Ze werden bevangen door grote schrik.
Letterlijk vertaald staat er zoiets als Waarom zijn jullie zo angstig? En Ze werden bevangen met grote vrees.

In de eerste zin, Waarom zijn jullie zo angstig?, gaat het om bang zijn.
Jezus vraagt aan de leerlingen waarom ze zo bang zijn.
Waarom zijn jullie zo bang?

We lezen geen antwoord van de leerlingen.
Maar wel een reactie!
Want, en dat is de tweede zin, ze werden bevangen met grote vrees.
Geen vrees in de zin van angst zijn, dat hadden de leerlingen wel gehad, toen ze tijdens de storm op het meer het gevoel hadden te vergaan.
Maar om die angst gaat het hier nu niet.
Na de reactie van Jezus gaat het hier om vrees in de zin van ontzag hebben voor God.
Ontzag voor de grootheid en heiligheid van God.

We lezen hier bij Marcus hoe angst bij de leerlingen verandert in vrees, ontzag, eerbied.
Dat is een belangrijke omschakeling.
Jezus leidt zijn leerlingen in op de weg van angst naar vrezen.
Van angst naar ontzag.

Deze weg staat open voor iedereen.
Iedereen kan geloofsleerling worden, leerling op die weg van vertrouwen.
Juist ook in een onzekere tijd.
De weg waarop angst plaats kan maken voor vrees en ontzag.
De weg van hoop en vertrouwen in de Heer van het leven.

Dat wil niet zeggen dat je God dan in je broekzak hebt en altijd alles begrijpt.
Zeker niet.
Nadat angst bij de leerlingen plaats gemaakt heeft voor vrees, ontzag, stellen ook zij alsnog de vraag: Wie is Hij toch?
  • Slot
De weg van het geloof, de weg met Jezus Christus is niet stormvrij, niet zorgeloos.
Maar deze weg heeft wel toekomst.
Wie deze weg gaat, mag zich geborgen weten in God, die mensen bewaart en leidt.
Wie deze weg gaat, mag weten van de God die Ik ben, Ik zal er zijn heet.

Dat zien we ook terug elke keer als iemand gedoopt wordt.
Net als in de bijbelverhalen van vanmorgen laat de doop zien: God trekt je door de chaos en het gevaar heen naar een nieuw leven.
En daarmee wordt Gods naam verbonden met die van ons.
Voor nu en altijd.
Met de doop worden we als het ware ondergedompeld, in het vertrouwen dat hij niet door het leven wordt meegesleurd, maar dat hij wordt vastgehouden en grond onder de voeten mag vinden.

Zoals in dat lied van Sela:
Een boog in de wolken als teken van trouw,
staat boven mijn leven, zegt: Ik ben bij jou!
In tijden van vreugde, maar ook van verdriet,
ben ik bij U veilig, U die mij ziet.

Daarmee is niet gezegd dat je nooit twijfel zal kennen of dat God soms heel ver weg zal lijken te zijn.
Ook de leerlingen vroegen het zich regelmatig af: Wie is Hij toch?
Bij het evangelieverhaal van Marcus zien we iets van een antwoord.
Wie Hij is?
De opgewekte, de opgestane, Hij die met je meegaat.

Wees stil, zo zegt een stem in mij,
hier is mijn hand, Ik ben erbij,
Ik maak een einde aan de nacht;
hier is het licht – het is volbracht!

Als deze stem maar in mij zingt
wanneer het duister mij omringt,
als deze hand mij maar geleidt
raak ik mijn diepste angsten kwijt.

Amen


 
terug
 
 
 
 

Kerkdienst o.l.v. Ds. M. Berends - van Waardenberg
datum en tijdstip 07-06-2020 om 10.00 uur
meer details

Kerkdienst o.l.v. Ds. C. Dahmen
datum en tijdstip 14-06-2020 om 10.00 uur
meer details

 
Actueel wijk 1:

Woord van bemoediging

Nieuwsbrief


Liturgie en preek

Aanmelden / afmelden mailinglist wijk 1 
 
Meeluisteren met:
Wijk I
Iedere zondag vanaf 10:00 uur.  

Wijk II
Iedere zondag vanaf 10:00 en 18:30 uur.

Is het driehoekje grijs? Dan kunt u proberen om de pagina te verversen. Wanneer deze grijs blijft is er geen uitzending.

Vanwege het coronavirus zendt wijk II de kerkdiensten tijdelijk ook live uit via YouTube. Klik HIER om naar de livestream te gaan.

 
contact:
info@hervormdberkenwoude.nl

Adres kerk:
Dorpsstraat 20
2825 BN Berkenwoude

 
ANBI
ANBI-gegevens. meer informatie
 
  Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.