PKN
  » Wijkgemeente I » Nieuws 
Hervormde Gemeente te Berkenwoude
Onlinediensten tijdens de huidige lockdown Onlinediensten tijdens de huidige lockdown
De  kerkenraad heeft helaas en met spijt moeten besluiten dat we tijdens deze lockdown alleen onlinediensten moeten / kunnen  houden. Dit gebeurt hetzelfde als in het voorjaar 2020 . Alleen de predikant en dienstdoende ambtsdragers en organist zijn aanwezig. Verder helaas geen kerkgangers. De dienst is wel, net zoals in het voorjaar van 2020, via de kerktelefoon te beluisteren. Daarnaast zijn de Gedachteneisdienst 2020, de Kerstnachtdienst 2020 en de Kerstochtenddienst 2020  gelivestreamd via YouTube. Maar ook dat met alleen enkele dienstdoende ambtsdragers. 
We hopen op uw begrip voor dit besluit.
 
 
Uitstel bijeenkomsten Kringen Uitstel bijeenkomsten Kringen
Naar aanleiding van de aangescherpte maatregelen door de overheid en RIVM zullen de kringen  ‘Rondje Jong Volwassenen”  ,  “ Op Verhaal komen in Perkouw / Leerhuisavond “  en  "Christelijke Meditatie "  worden uitgesteld . Er zal binnen afzienbare tijd een nieuwe datum worden vastgesteld..
 
 
Een schild om mij heen

Een schild om mij heen
Ik weet niet u het u/jij vergaat, maar ik bespeur bij mijzelf een zekere vermoeidheid als het gaat om het coronavirus. Ik wil het er eigenlijk niet meer over hebben. Ik wil het nieuws niet meer op de voet volgen. Ik wil rust. Je hoort zoveel tegenstrijdige berichten, mensen reageren zo verschillend. Van onverschillig en onbesuisd tot bezorgd en angstig voor een tweede lockdown. De verleiding is groot om met de onbesuisden de kop in het zand te steken en optimistisch aan de slag te gaan met wat allemaal alweer kan. Toch bespeur ik ook hier een zekere vermoeidheid. Het kost energie om alle regels in acht te nemen, om creatief te kunnen omgaan met wat mag binnen de gestelde perken. De maatregelen zijn wel versoepeld, maar het virus is niet weg en we blijven met elkaar verantwoordelijk voor een ieders gezondheid.

Hoe wapen je je tegen al teveel optimisme, die de realiteit uit het oog doet verliezen?
En hoe bescherm je jezelf tegen het pessimisme dat je in een neerwaartse spiraal doet belanden, zodat je geen toekomst voelt en je gevangen blijft in het heden dat je gijzelt, jouw in zijn greep houdt?

‘Je moet er niet in kijken.’
Dat zei mijn vader vroeger, als hij mosselen voor ons klaarmaakte. Opgegroeid in Zeeland kwam deze delicatesse bij ons regelmatig op tafel, ik was er dol op. Gezellig was het ook, je gebruikte een lege schelp als bestek en dipte je mossel in een sausje naar keuze. Natuurlijk konden mijn broertje en zusje en ik het niet laten en keken we toch. En ja, de mossel ziet er raar uit van binnen, met een baardje en een raar bruin lipje.
Teveel kennis kan je de eetlust doen bekomen, teveel weten je bezorgdheid doen groeien. Al die nadruk op kennis en weten en ‘up to date’ zijn, het helpt ons gek genoeg niet altijd om het leven te leven, om te kunnen navigeren tussen de obstakels die het leven ons geeft.

‘Je kunt niet alles met een schaartje precies knippen zoals jij het wilt.’
Woorden van mijn moeder, als iets niet lukte en we gefrustreerd en boos afhaakten. Hoe wapen je je tegen verzet en frustratie, hoe wapen je je tegen woorden die als giftige pijlen je hart doorboren en je levensmoe maken?  Een schild… Een schild als wapen om de pijlen op te vangen. Woorden, ideeën, gedachten die je geen goed doen.

Mijn schild ende betrouwen
zijt Gij, o God, mijn Heer!
Op U zo wil ik bouwen,
verlaat mij nimmermeer!
Dat ik toch vroom mag blijven,
uw dienaar t’ aller stond,
de tirannie verdrijven
die mij mijn hart doorwondt.

Ons volkslied, spreekt van een vertrouwen in God als een schild. Willem van Oranje Nassau die in de voetsporen van die andere leider uit lang vervlogen tijden, koning David, God als een schild om zich heen trekt, tegen alles wat hem bedreigt. In het nauw gedreven kun je geen kant op, je kunt de werkelijkheid niet ontkennen door opgewekt optimisme, daar is ze te ernstig voor, maar je kunt je ook niet overlaten aan de wanhoop. Je trekt je terug, op eigen erf, op terrein waar je je veilig voelt, gekend, geliefd, jezelf kunt zijn.

Psalm 3

Een psalm van David; toen hij vluchtte voor Absalom, zijn kind.

JIJ,
iedereen belaagt mij,
iedereen is tegen mij,
iedereen zegt over mij:
‘Voor hem bij God geen bevrijding.’
JIJ,
een schild ben je
om mij, om jou
is het me te doen;
dankzij jou ga ik
met opgeheven hoofd.
Uit alle macht roep ik de LEVENDE,
van hemelse hoogte antwoordt hij.
Ik lig, ik slaap, ik ontwaak:
De LEVENDE houdt me vast.
Ik ben niet bang van horden
die me omsingelen.
Kom op, JIJ,
bevrijdt me, mijn God!
Je slaat al mijn vijanden op hun kaken.
Slechte mensen, op mij gebeten,
je breekt hun tanden.
Van JOU komt bevrijding,
over jouw mensen komt je zegen.
Vertaling: Gerard Swüste, in: ‘Altijd hetzelfde lied’.

Of je vijand nu je kind (!) is, de Spaanse koning, het coronavirus, een operatie waar je tegenop ziet, werk dat niet lekker loopt, relatieproblemen, of ‘gewoon’ angstige bezorgdheid om de toekomst, je kunt altijd een schild van vertrouwen om je heen trekken. Je kunt je verschansen achter een schild van mooie hoopgevende woorden, herinneringen van vroeger waarin je het ook benauwd had, maar wat toch ook voorbij gegaan is, beelden van toen, waarin je gelukkig was. We kunnen niet voorkomen dat het regenen gaat, maar wat we wel doen is een paraplu opsteken. Een schild waaronder je kunt schuilen, een schild dat ons droog houdt en de tijd weet te doorstaan.

Ds. Mariëlle Berends - van Waardenberg
 
Een oefening in het NU

Een oefening in het NU
Kijk naar de vogels in de lucht:
ze zaaien niet en oogsten niet
en vullen geen voorraadschuren,
het is jullie hemelse Vader die ze voedt.
Zijn jullie niet meer waard dan zij?
Wie van jullie kan zich door zich zorgen te maken
ook maar één el aan zijn levensduur toevoegen?
Mattheüs 6: 26-27

We zorgen heel wat af.
De coronacrisis is een zeer zorgelijke tijd.
Drie maanden leven we nu in lockdown en ondanks de versoepelingen drukt de crisis nog zwaar op ons. Afgelopen zondag konden we voor het eerst met dertig mensen samenkomen om een kerkviering te houden. Maar de mensen komen niet. De angst regeert, de zorgen overheersen. Het is nog niet voorbij. Het is nog niet veilig, de stabiliteit is precair. Om ons heen horen we dat mensen ziek geworden zijn, een test maakt het tegenwoordig mogelijk dat we nu kunnen weten of onze ziekteverschijnselen echt corona zijn. En het is waar, veel mensen genezen, corono is ook ‘gewoon’ een griepsoort. Maar het kán ook anders, en wij willen niet die uitzondering zijn en dus blijven we nog maar even binnen.


We zorgen heel wat af.
We breken ons hoofd over heel veel dingen. Hoe moet het nu verder, als het echt lang duurt? Soms grijpt de wanhoop ons naar de keel, als we zien hoe langzaam de versoepelingen gaan. Ja, we kunnen op vakantie, maar of dat leuk is? Mondkapjes op, in restaurants en op terrassen. Ligbedden ver uit elkaar, afgebakend zwemwater. Dat klinkt alles behalve zorgeloos, eerder een beetje triest, zo word je nog meer met je neus op de feiten gedrukt dat we leven in een bizarre tijd.  Hoe lang houden we het gemeentezijn nog vol zonder fysieke samenkomsten? Het elkaar ontmoeten, een praatje bij de koffie, even een knikje, een opbeurend woord in het voorbijgaan, een hand op je schouder, een kneepje in je arm, het zijn zulke kleine gebaren maar ze zijn zó belangrijk.

De crisis is een kans voor vernieuwing!
Laten we zorgen dat we deze kans op vernieuwing aanpakken! Niet meer teruggaan naar oude economische modellen van meer, groter, beter! Ja, er zijn tegenstemmen die hoopvol blijven en dat ís goed! Maar na drie maanden crisis slaat ook de vermoeidheid toe, en de stress, en ons optimisme kan zomaar ineens inzakken. Het duwen en trekken, het willen zien van de goede kant van de crisis, het vol goede moed aanpakken van wat wél kan, creatieve oplossingen bedenken voor oude vormen, soms ontbreekt ons gewoon de kracht en energie ervoor.

We léven in een zorgelijke tijd!
Voor mij werkt het bevrijdend om dit gewoon te erkennen. Dat is niet prettig en niet makkelijk, want onze geest wil oplossingen en vooruitgang en vernieuwing. We willen verder, niet bij de pakken neerzitten. Een populaire quote in de moderne psychologie, die je wel eens tegenkomt in lifestylebladen over geluk en gezondheid, mindfulness en bewust leven is: ‘Life isn’t about waiting for the storm to pass; it is about learning to dance in the rain.’ Het gaat er in het leven niet om dat je de storm afwacht, maar dat je leert hoe om te gaan met de regen. Een actieve betrokkenheid bij alles wat je overkomt, die houding wordt aangemoedigd en die is zeker goed. Maar soms is de storm gewoon te groot! Duurt de storm geen dag, maar komt er geen einde aan.

Als je niet weet hoe lang het duurt voor de storm overgaat. Als je niet weet wat de toekomst je brengen zal, als je je moe voelt en niet happy, dan heeft het geen zin om er tegenin te gaan. Er zijn gebeurtenissen die zo groot zijn, dat ons menselijk geduw en getrek er geen invloed op heeft. Dan kun je je beter overgeven aan de stroom van de gebeurtenissen en goed voor jezelf zorgen zodat je staande blijft. ‘Je kunt de rivier niet duwen’, nog zo’n populaire uitspraak. Zij stroomt vanzelf. Als ons doen en laten, ze doen er niet zoveel toe.

Zelfzorg wordt in onze christelijke traditie niet zo aangemoedigd en toch doen we het ook allemaal! Zelfzorg is je overgeven aan de Eeuwige, aan God, in het vertrouwen dat Hij voor je zal zorgen! Je mag schuilen, je mag klein zijn, onzeker en bang. Zij veroordeelt jou daar niet om, je hoeft je niet groter voor te doen dan je bent. Je mag rusten, de rivier stroomt, de vogels zingen, de bloemen bloeien. De coronacrisis als een oefening in het NU, overgave aan het onbekende, maar toch weten dat het over gaat… ooit…

Ds. Mariëlle Berends – van Waardenberg

 
 
EVEN VOORSTELLEN: DS. MARIËLLE BERENDS EVEN VOORSTELLEN: DS. MARIËLLE BERENDS
Dag allemaal,
Op 1 september zal ik worden bevestigd als jullie, als uw nieuwe dominee, en ik zie daar zeer naar uit. In dit schrijven wil ik me even voorstellen zodat u, zodat jullie weten wie daar straks komt te wonen, in de pastorie, en wie er straks op de kansel staat. Ik schrijf dit stukje op Curaçao, en dat tekent eigenlijk wel mijn persoonlijkheid. Ik houd van reizen en andere culturen, ik heb vele omzwervingen gemaakt alvorens ik dominee ben geworden. Mijn roeping kwam pas laat, ik ben 47 jaar en Curaçao was mijn eerste gemeente. Hier heb ik drie jaar gewoond en gewerkt. Een boeiende tijd, niet altijd makkelijk, maar leerzaam en kleurrijk en we hebben echt genoten van de mooie kanten van het eiland. Ik ben daar in januari 2016 met man en dochter naar toe gekomen. Sophia was toen 16 jaar, ze heeft op Curaçao de HAVO afgemaakt. Nu woont ze in Amsterdam waar ze een HBO-opleiding voor allround-styling volgt. Ze zal dus niet meeverhuizen naar de pastorie. Echtgenoot Jurjen Berends verhuist wel mee. Wij hebben beiden Zeeuwse wortels en allebei komen we uit binnenvaartfamilies. De eerste zes jaar van mijn leven heb ik varend doorgebracht. Mijn ouders zijn in Goes aan de wal gegaan en daar heb ik tot mijn achttiende jaar gewoond. Tijdens mijn studie heb ik Jurjen leren kennen en samen hebben we vele reizen door Azië gemaakt, voordat onze dochter in 1999 werd geboren. 6 Vanaf 1995 wonen we in Krimpen aan de Lek, vanwege het werk van mijn man. Ik ken de Krimpenerwaard dus goed! Mijn opleiding theologie ben ik begonnen in Utrecht. Eerst heb ik de HBOopleiding gedaan en daarna ben ik in Kampen naar de universiteit gegaan. Naast het studeren zorgde ik voor ons gezin, was ik vrijwilliger voor VluchtelingenWerk Nederlek en heb ik een aantal jaren in Den Haag gewerkt, in een buurt-kerkhuis in de wijk SpoorwijkLaak. Op 31 augustus 2015 ben ik afgestudeerd, op de exegese van 1 Samuel 15. De Bijbel vertalen naar de context van deze tijd is mijn specialisatie. In de diensten die ik zal houden, zult u dit ongetwijfeld terug kunnen horen. Op Curaçao was ik als dominee ook verbonden aan de protestantse scholen en ik heb daar vele maandopeningen, paas- en kerstdiensten verzorgd. In Berkenwoude wil ik de band tussen kerk en school ook graag continueren. Verder houd ik van wandelen en lezen en ik kook graag. Mijn man en ik zien er naar uit om straks in ‘Perkouw’ te wonen. Voor nu wens ik u en jullie alvast een heel goede zomervakantie toe. Hartelijke groet, uit Dushi Korsou, Ds. Mariëlle Berends – van Waardenberg
 
Kerkblad per email?

Kerkblad per email?

Het is nu ook mogelijk om het kerkblad per email te ontvangen. Stuur hiervoor uw emailadres naar info@hervormdberkenwoude.nl

 
 
 
 

Kerkdienst o.l.v. Dhr. S. de Jong ( onlinedienst )
datum en tijdstip 24-01-2021 om 10.00 uur
meer details

Kerkdienst o.l.v. Ds. A. Admiraal ( onlinedienst )
datum en tijdstip 31-01-2021 om 10.00 uur
meer details

 
Actueel wijk 1:
Nieuws

Liturgie


Aanmelden / afmelden mailinglist wijk 1 
 
Meeluisteren met:
Wijk I
Iedere zondag vanaf 10:00 uur.  

Livestream
De Gedachtenisdienst ( 22 november 2020), de Kerstnachtdienst en Kerstochtenddienst ( 24 en 25 december 2020 ) zijn live uitgezonden via YouTube. Klik HIER om naar deze livestreams te gaan.

Wijk II
Iedere zondag vanaf 10:00 en 18:30 uur.

Is het driehoekje grijs? Dan kunt u proberen om de pagina te verversen. Wanneer deze grijs blijft is er geen uitzending.

Op dit moment worden er geen nieuwe kerkdiensten van wijk II live uitgezonden via YouTube. Klik HIER om naar eerder uitgezonden diensten te gaan.

 
contact:
info@hervormdberkenwoude.nl

Adres kerk:
Dorpsstraat 20
2825 BN Berkenwoude

 
ANBI
ANBI-gegevens. meer informatie
 
  Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.